شَهْرُ رَمَضانَ اَلَّذِيَ اُنْزِلَ فِيهِ الْقُرءَانُ هُدَيً لِّلنَّاسِ و بَيِّنَاتٍ مِنَ اَلْهُديا وَالْفُرقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ اَلْشَهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً اَوْ عَلَيا سَفَرٍ فَعِدَّهَ مَنْ اَيَّامٍ اُخَرَ يُرِيدُ اَللَّهُ بِكُمُ اَلْيُسْرَ وَ لَا يُرِيدُ بِكُمُ اَلْعُسْرَ وَ لِتُكْمِلُواْ اَلْعِدَّهَ وَ لِتُكَبِّرُواْ اَللّهَ عَلَيا مَا هَدَياكُمْ وَ لَعَلَّكَمْ تَشْكُرُونَ(سوره بقره-آيه 185)
ماه رمضان ماهي است كه قرآن در آن نازل شده است (و قرآن كتابي است كه) هدايتگر مردم با دلائل روشن هدايت و وسيله تشخيص حق از باطل است پس هر كس از شما كه اين ماه را دريابد بايد روزه بگيرد و آن كس كه بيمار يا در سفر باشد روزهاي ديگري به همان تعداد روزه بگيرد خداوند براي شما آسان مي خواهد (اين قضاي روزه) براي آن است كه شماره مقرر روزها را تكميل كنيد و خدا را بر اينكه شما را هدايت كرده به بزرگي ياد كنيد باشد كه شكرگزار گرديد.
نكته ها:
· ((رمضان)) از ماده ((رمض)) به معناي سوزندان است .البته سوزاندني كه دود و خاكستر به همراه نداشته باشد. وجه تسميه اين ماه از آن روست كه در ماه رمضان گناهان انسان سوزانده مي شود .
· ماه رمضان، ماه نزول قرآن مي باشد و تنها ماهي است كه نامش در قرآن آمده و شب قدر نيز در اين ماه است.در تفسير برهان از پيامبر اكرم(ص)نقل شده است كه فرمودند :تمام كتابهاي آسماني ،در ماه رمضان نازل شدهاند.ماه رمضان، بهترين ماه خدا است.آن حضرت در جمعه آخر ماه شعبان ، خطبه مفصلي در عظمت ماه رمضان ايراد كردهاند كه در بعضي از تفاسير و كتب روايي آمده است .همچنين در صحيفه سجاديه امام سجاد(ع) در وداع ماه رمضان مناجات جان سوزي دارند.
· اسلام دين آسان و بناي آن بر سهولت و عدم سخت گيري است هر كس مريض يا مسافر بود روزه نگيرد و قضاي آن را انجام دهد.اگر وضو گرفتن مشكل است تيمم را جايگزين مي كند. اگر ايستادن در نماز مشكل است اجازه نشسته نماز خواندن را مي دهد كه اين قانون به نام((قاعده لا حرج)) در فقه مشهور است.
رمضان ماه مهماني خدا
· در رمضان مومنان با كارت ((يا ايها الذين امنوا كتب عليك الصيام)){اي كساني كه ايمان آوردهايد روزه بر شما مقرر شده است..-بقره-آيه 183} به ميهماني خداوند دعوت شده اند و اين مهماني ويژگيهايي دارد:
1. ميزبان خداوند است و ميهمان را شخصا دعوت كرده است.
2. وسيله پذيرايي، شب قدر، نزول قرآن ، فرود آمدن فرشته ها،استجابت دعا ،لطافت روح و دوري از دوزخ است.
3. زمان پذيرايي،ماه رمضان است كه به گفتهي روايات ،اول آن رحمت،وسط آن مغفرت و آخر آن پاداش است.
4. چگونگي پذيرايي،شب قدر به گونه اي است كه در آن نياز يك سال ميهمانان تامين مي شود و زمين با نزول فرشتگان در شب قدر مزين مي گردد.
5. غذاي اين ماه، غذاي روح است كه براي رشد معنوي لازم است ،نه غذاي جسم.لطف غذاي اين مهماني ،آيات قرآن است كه تلاوت يك آيه آن در ماه رمضان همچون تلاوت تمام قرآن در ماههاي ديگر است.
اين مهماني هيچ سنخيتي با مهماني هاي دنيوي ندارد.خداوند عالم و غني و خالق و باقي و عزيز و جليل ،ميزبان انسانهاي جاههل و فقير و فاني و مخلوق و ذليل مي شود و مي گويد:من دعايتان را مستجاب مي كنم و براي هر نفسي كه در ماه رمضان مي كشيد پاداش تسبيحي عطا مي كنم.
آداب مهماني
· در وسايل الشيعه براي اخلاق روزه دار در ضمن روايت مفصلي مي خوانيم:روزه دار از دروغ، گناه، مجادله، حسادت، غيبت، مخالفت با حق ، فحش و سرزنش و خشم ، طعنه و ظلم و مردم آزاري ، غفلت، معاشرت با فاسدان، سخن چيني م حرام خواري دوري كند و نسبت به نماز، صبر و صداقت و ياد قيامت توجه خاص داشته باشد.
شرط حضور در اين ميهماني فقط تحمل گرسنگي نيست در حديث آمده است:آن كس كه از اطاعت رهبران آسماني سرباز زند و يا در مسائل خانوادگي و شخصي با همسر خود بدرفتار و نامهربان باشد و يا از تامين خواسته هاي مشروع او خودداري كند و يا والدين از او ناراضي باشند روزه او قبول نيست و شرايط اين ضيافت را به جاي نياورده است.
· روزه اگر چه فوايد و منافع طبي از قبيل دفع و برطرف شدن مواد زايد بدن در اثر گرسنگي را دارد اما سحرخيزي و لطافت روح و استجابت دعا در ماه رمضان چيز ديگري است و محروم واقعي كسي است كه از اين همه خير و بركت محروم باشد.
پيام ها:
1. ارزش رمضان، به نزول قرآن است.ارزش انسان ها نيز مي توند به مقداري باشد كه قرآن در آن ها نفوذ كرده است(الذي انزل فيه القرآن)
1. هدايت داراي مراحلي است:يك مرحلهي عمومي است(هدي للناس) و يك مرحلهي خاص است(و بينات من الهدي)
2. وجوب روزه بعد از يقين به حلول ماه رمضان است(فمن شهد منكم الضهر فليصمه)
3. قضاي روزه بر مريض و مسافر واجب است(فعده من ايام اخر)
4. روزهي قضا مشروط به زمان خاصي نيست(ايام اخر)
5. احكام خداوند بر اساس آساني و مطابق طاقت انسان است(يريد بكم اليسر)
6. عسر و حرج واجبات را از دوش انسان برمي دارد(لا يريد بكم العسر)
7. روزهي قضا بايد به تعداد روزهايي باشد كه عذر داشته است(لتكملوا العده)
8. هدايت و توفيق انجام عبادات از طرف خداست .تكبير ،نشان بزرگداشت خدا و عدم توجه به خود و ديگران است(لتكبروا الله علي ما هديكم و لعلكم تشكرون)
قدر....
بسم الله الرحمن الرحيم
انا انزلناه فى ليلة القدر
و ما ادريك ما ليلة القدر
ليلة القدر خير من الف شهر
تنزل الملائكه و الروح فيها باذن ربهم
من كل امر سلام هى حتى مطلع الفجر
ترجمه سوره قدر:
ما اين قرآن عظيم الشان را (كه رحمت واسع و حكمت جامع است) در شب قدر نازل كرديم و چه تو را به عظمت اين شب قدر آگاه تواند كرد، شب قدر (به مقام و مرتبه) از هزار ماه بهتر و بالاتر است در اين شب فرشتگان و روح (جبرئيل) به اذن خدا (بر مقام ولايت نبى و امام عصر (عج) از هر فرمان (و دستور الهى و سرنوشت مقدرات خلق را) نازل مى گردانند، اين شب، رحمت و سلامت و تهنيت است تا صبحگاه.
«هر کس شب قدر را احیاء بدارد ، تا سال آینده عذاب از او برداشته می شود.» (پیامبر اکرم (ص))
«هر کس از روی ایمان وبرای رسیدن به ثواب الهی ، شب قدر را به عبادت بگذراند ، گناهان گذشته اش آمرزیده می شود.» (پیامبر اکرم (ص))
«هر که فاطمه را ، آن گونه که سزاوار است ، بشناسد ، بی تردید شب قدر را درک کرده است.» (امام صادق (ع))
«مقدرات در شب نوزدهم تعیین ، در شب بیست ویک تایید ودر شب بیست وسوم [ماه رمضان] امضا می شود.» (امام صادق (ع))
«قلب ماه مبارک رمضان شب قدر است.» (امام صادق (ع))
اي علي اي شاهكار اوستا آفرينش !
اي جمالت جلوه گاه ذات پاك كبريايي !
اي علي اي دست تو دست تواناي الاهي !
اي علي اي حكم عالمگير تو حكم خدايي .
***
اي علي نام تو و داغ تو را در سينه دارم
من بلوح سينه دردآشنا نقش تو كندم
هر دم آهنگ علي برخيزد از ناي وجودم
اي علي بشنو نواي عشق را از بند بندم .
***
رزم را يكتا سواري، فتح را تنها اميدي
هان! تويي شير خدا سر حلقه شمشير زنها
عدل را نيكو پناهي، رحم را تنها نشاني
هان! تويي يار يتيمان، ياور بيت الحزنها
شب نخفتي تا يتيم بي امان آرام گيرد
گرسنه ماندي كه خوان بي نوا بي نان نماند .
خون دل خوردي كه خون مردمي بيجا نريزد
خون خود را ريختي تا ظلم را بنيان نماند .
***
قصه هاي زورمندان ديدم و بسيار ديدم
چون علي در عرصه عالم هماوردي نديدم
از بزرگان داستانها خواندم و بسيار خواندم ـ
راستي در آفرينش چون علي مردي نديدم .
***
هر چه خواندم از علي سرمايه توحيد من شد
من بنور شاه مردان يافتم راه خدا را
مكتب پيغمبران را او معلم بود و منهم ـ
در جمال پاك او ديدم جمال انبيا را .
***
هيچگه در آفرينش بي علي سيري نكردم
من به نور صبحگاهي ديده ام نور علي را
از خدا هرگز ندانستم جدا او را كه ديدم
روز و شب در گردش چرخ زمان دست ولي را .
***
قصه ها از پهلوانان خوانده ام، اما چه گويم؟
پهلوان هرگز نريزد اشك پيش مستمندان
ليكن اي آگه دلان! تاريخ مي داند كه هر دم
ديده اند اشك علي را پيش روي دردمندان .
***
عاجزي در دست ظالم، ظالمي بدخواه عاجز
هر كه را غير از علي ديدم، بدين هنجار ديدم
شاه مردان را بكوي دردمندان اشكريزان
ليك با گردنكش خود كامه، در پيكار ديدم
***
داستان پهلوانان را بسي خواندم وليكن
زورمندان را نباشد رسم و راه مهرباني
جز علي شير خدا كس را ندانم كز سر مهر ـ
اشك ريزد بر يتيمان در شكوه پهلواني
***
روزها شير خدا بود و دل مردم نوازش
شامها اندوه مردم بود و چشم اشكبارش
در جوانمردي فريد دهر بود آن بي همانند
لافتي الا علي، لاسيف الا ذوالفقارش .
***
اي علي اي تكسوار پهن دشت آفرينش !
من چه گويم، قطره وصف پهن دريا كي تواند؟
تو ابر مردي، يگانه گوهر بحر وجودي
بي قريني در جهان، وين نكته را تاريخ داند .
***
آيه « اليوم اكملت لك دين » فاش گويد:
تو اميد امتي، شاهنشه خم غديري
اي علي! بر شانه پاك محمد پا نهادي ـ
تا بداند عالمي، در آفرينش بي نظيري .
***
گر بشر گويم تو را از گفته خود شرمگينم
ور خدا خوانم تو را، زانديشه خود بيمناكم
فاش گويم، در تو ديدم جلوه ذات خدا را
وين سخن حق است و از آن نيست نه شرمم نه باكم .
***
چشم در راه تو دارم، اي شه آزاد مردان !
تا بتابي نوري از ملك ولايت در ضميرم
راه حق پويم اگر نور تو گردد راهبانم
فيض حق يابم اگر دست تو باشد دستگيرم
من صبورم اما....
به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم،
یا اگر شادی زیبای تو را، به غم غربت چشمان خودم میبندم........
من صبورم اما....
چه قدر با همه عاشقیم محزونم...!
و به یاد همه خاطره های گل سرخ، مثل یک شبنم افتاده به غم مغمومم!
من صبورم اما....
بی دلیل از قفس کهنه شب می ترسم...
بی دلیل از همه تیرگی تلخ غروب،
و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند می ترسم...!
من صبورم اما....
آه........این بغض گران صبر نمی داند چیست..............؟؟؟؟؟
در نشیب پر شتاب برگ ها 
